تبليغاتX
توسعه گران

توسعه گران

معماری

تا علت رفتنتو ننویسی محاله اپ کنم

+نوشته شده در دوشنبه بیستم مهر 1388ساعت6:7توسط احمد شهرانی | |

سلامی دوباره به دوستای نیمه راهم که از دوستی با من خسته شدن  امید وارم خوب وخوش باشید مخصوصا یه نفر

+نوشته شده در سه شنبه هفتم مهر 1388ساعت18:14توسط احمد شهرانی | |

سلام برهمه دوستان شرمنده ام اگه دیر میام امیدوارم منمو ببخشید

+نوشته شده در چهارشنبه دهم تیر 1388ساعت10:25توسط احمد شهرانی | |

+نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1388ساعت23:52توسط احمد شهرانی | |

+نوشته شده در شنبه نوزدهم اردیبهشت 1388ساعت15:25توسط احمد شهرانی | |

به نظر شما ایا معماری جایگه واقعی خود را در ایران دارد؟

+نوشته شده در چهارشنبه سی ام بهمن 1387ساعت12:49توسط احمد شهرانی | |

سلام بر دوستان عزيزي كه در تمام مسا ئل دركنارمن بوده اند اميدوارم بتوانم جبران كنم

+نوشته شده در یکشنبه سیزدهم بهمن 1387ساعت22:43توسط احمد شهرانی | |

تکنو لوژیه معماری چه  فرقی با مهندسی معماری دارد؟

+نوشته شده در شنبه سی ام آذر 1387ساعت19:48توسط احمد شهرانی | |

سلام بر مهندسین اینده  همان طور که میدانید موضوع ما ساختمانهایی با مصالح بنایی میباشد . در این ساختمانها بارها به وسیله ی دیوارها به فنداسیون منتقل میشوند و محاسبات ومقرراتی دراین ساختمانها وجود دارد که یک طراح ملزم به رعایت انها میباشد منبع این قوانین در کتابچه ای تحت عنوان ایین نامه ی ۲۸۰۰ گرد اوری شده است . متاسفانه مردم درموردشناژهای قائم که در این ساختمان ها اجرا میشود اگاهی لازم را ندارند وبا ستون و اسکلت انها را اشتباه میگیرند  این شناژها همانند کمر بندی یکپارچه در ساختمان میباشند وباری راتحمل نمیکنند .

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم آبان 1387ساعت14:47توسط احمد شهرانی | |

معماری چیست ؟ ومعمار کیست؟

+نوشته شده در چهارشنبه سوم مهر 1387ساعت10:6توسط احمد شهرانی | |

 سلام بر معماری ومعمار دوستان

+نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر 1387ساعت16:35توسط احمد شهرانی | |

معماری مدرن (نوین)

امروزه برخی از نويسندگانی كه به اين موضوع می‌پردازند، حتی مدعی‌اند كه جنبش نوین، حكم گونه‌ای «كلاف سردرگم» را دارد؛ آنان بر این باورند كه معماران مدرن در عالم واقع، «ايديولوژی» مشتركی نداشتند و به طريق اولی معماری مدرن نمی‌توانست اصولاً وجود داشته باشد. جنبش مدرن بی‌ترديد مبنا و جهت‌گيری ویژه خود را داشته است، و تنها آن دم كه اين به درستی درك گردد، امكان رسيدن به ارزيابی منصفانه‌ای از پيامدهای آن، و از جمله كوشش‌های پست مدرن اخير، فراهم می‌آيد. به اين طريق می‌توان به نقطه عزيمتی برای جست و جو و پيگيری معماری‌ مردم سالار در عصری كه در آن به سر می‌بريم، دست يافت.

هدف كلی معماری مدرن اين است كه برای انسان محل سکونتی جديد ایجاد کند. اين سكونتگاه جديد بايد نياز به شناسايی را برآورده سازد و بدين ترتيب تجلی «رابطه دوستانه» جديد بين انسان و محيط زيست او باشد. لوكوربوزيه در سال ۱۹۲۳ نوشت: « مسئله خانه، مسئله عصر است.»، «تعادل اجتماع به اين مسئله بستگی دارد. معماری، در اين دوره نوسازی، نخستين وظيفه‌اش تجديد نظر در ارزش‌ها و عناصر تشكيل دهنده خانه است.»

نخستین آگهی (اعلامیه) مهم بين‌المللی معماری نوین، وايسنهوف در اشتوتگارت –1927- در واقع نمايشگاهی با عنوان «سكونتگاه» بود. جنبش مدرن با در نظر گرفتن سكونتگاه به عنوان نقطه عطف، سلسله مراتب سنتی كارهای ساختمانی را دگرگون كرد. كليسا و قصر، به عنوان مهم‌ترين كارهای گذشته، اهميت خود رااز دست دادند، و از آن زمان به بعد موسسات عمومی دولتی ، «توسعه» خانه را مورد توجه قرار دادند. به موجب همين امر نوعی نگرش دموكراتيك جديد، بر پایه ی ساختار دنيای نوین پديد آمد.

بارها پيشگامان معماری مدرن تازگی جهان مدرن را یادآور شدند، و تأكيد کردند كه اکنون معماری نمی‌تواند با فرم‌های گذشته به كار رود. در اين باره، شعار لوكوربوزيه بسيار شناخته شده است: «عصر مهمی آغاز شده است. روحيه جديدی به وجود آمده... سنت‌ها و رسوم باعث سركوب معماری شده‌اند. «سبك‌ها» دروغ اند... عصر متعلق به ما، و سبك متعلق به آن ، روز به روز معين می‌شوند.» و ميس ون دروهه می‌افزايد:« نه ديروز، نه فردا، بلكه فرم را تنها در همين اامروز می‌توان معين ساخت.» اين عقيده كه بيان شد بی‌توجه به عقايد سياسی بود، گرچه هر دو با نگرشی ريشه‌ای با يكديگر پيش ‌می‌رفتند. هانس مه ير ماركسيست در مقاله‌ای با عنوان «دنيای نوین» نوشت: «هر عصری فرم جديد خود را می‌طلبد. هدف ماست كه به دنيای جديد، شكلی جديد با معانی امروز بدهيم. اما دانش ما از گذشته باری است كه بردوش ما سنگينی می‌كند...» نتيجه آنكه، معماری بايد از نو دست به‌كار شود «انگار هرگز پيش از اين نبوده است»، و اين هدفی است كه پيش از اين درباره آغاز قرن مطرح نشده بود.

در گذشته تصور فضا و فرم همچون نگاره‌هايي يكپارچه مي‌نمودند كه همزمان داراي ویژگی‌های بنیادی(كلی) و محلی (تفصيلی) بودند. چنين انگاره‌هايي عبارت‌ بودند از ستون، طاق، ستنوری، برج، هرم، و سقف گنبدي. لوكوربوزيه با درک اين موضوع معماري را به عنوان «بازي استادانه، درست و شكوهمند حجم‌هايی كه در پرتو نور گرد يكديگر مي‌آيند... و بدين ترتیب مكعب، مخروط، كره، استوانه، و هرم فرم‌هاي بسيار مهمي‌اند...» تعريف مي‌كند.

+نوشته شده در شنبه هجدهم خرداد 1387ساعت9:43توسط احمد شهرانی | |

سلام خدمت همه ی شما عزیزانی که منت گذاشتید و به ما سر زدید. امید وارم که توانسته باشم آنگونه که شایسته است وبلاگ را برای شما عزیزان درست کرده باشم. ممنونم از عزیزانی که با نظراتشون منو یاری می کنند

+نوشته شده در جمعه سوم خرداد 1387ساعت20:53توسط احمد شهرانی | |